Wiadomości

Tango Etykieta informacje dla początkujących tancerzy i nie argentyńczyków!

El Chino

Przetłumaczyłem część tekstu o tango etykiecie mojego kolegi El Chino którego poznałem podczas miesiąca pobytu w Nowym Jorku przeznaczając ten pobyt głównie na lekcje tanga i milongi. Może ty również spotkasz kiedyś El Chino który tańczy na milongach w NYC.
PW (więcej…)

Tango Seduccion – Taneczne show z Buenos Aires

Gustavo Russo

Rozpalone spojrzenia, splecione ciała, erotyczne namiętne gesty…
Uwodzenie, miłość, seks, zdrada, zazdrość, pasja, śmierć…
Wszystkie kolory ludzkich namiętności zaklęte w tańcu i muzyce!

Widzowie, podczas muzycznego spaceru, który prezentuje Tango Seduccion, mogą zobaczyć i poczuć gwałtowny, niepohamowany płomień tanga, przy akompaniamencie motywów muzycznych. Wszystko to tworzy wyśniony obraz mocnej, ostrej niczym nóż rzeczywistości. (więcej…)

Taniec to więcej niż słowa

Henryka Wach-Malicka

Janina Niesobska

Taniec to więcej niż słowa

(…)

DZ: Wcześniej czy później musiał się więc narodzić walc. Na początku też uważano go za taniec nieprzystojny, a przecież szturmem zawojował świat.

JN: Ha, walc to już jawna manifestacja, ale zakusy na bliskość w tańcu robiono ze dwieście lat wcześniej. Taki polonez na przykład; dostojny, sztywny, a przecież przy tzw. przechodzeniu partner musi lewą ręką objąć partnerkę w talii. Jak objąć to i uścisnąć, żeby się nie potknęła… Albo mazur; tańczony w pędzie zagarniającym przestrzeń, nie mógł się obyć bez przypadkowego przytulenia się szalejącej pary; inaczej to by się korowód poprzewracał. Każdy taniec ma leciutki podtekst erotyczny; muzyka wyzwala emocje, a ruch pobudza zmysły. Z wyjątkiem turniejów tańca towarzyskiego, które zresztą oglądam z zainteresowaniem. Ich uczestnicy tańczą perfekcyjnie, ale gubią gdzieś to, co jest istotą – uczucie. (więcej…)

Tango argentyńskie i tango nowoczesne

internet-tango“…jedyny współczesny taniec towarzyski, który warto nazwać tańcem”

George Bernard Shaw

Po pierwsze i najważniejsze – tango argentyńskie i tango nowoczesne nie mają ze sobą nic wspólnego.Tango zawsze było tańcem intymnym, nie wymagającym dużej przestrzeni. Kiedy jednak znalazło drogę do sal balowych Europy, jego styl nie zgadzał się z europejską ideą tańca balowego, a było to ponad sto lat temu. Autentyczny styl został szybko zmieniony. Piękno charakteru prawdziwego tanga zostało zastąpione szybszym, pulsacyjnym rytmem. Tango zostało włączone do konkursów tanecznych i powstał nowy trend, który nakazał tancerzom poruszać się wokół parkietu serią sztucznych marszów staccato, z przejściami sygnalizowanymi rodzajem zaraźliwych skurczów szyi, które powodują sporo śmiechu w Argentynie. Gorąca pasja prawdziwego argentyńskiego tanga została odarta ze swej tajemniczości i uwodzicielskiej intymności. (więcej…)

Dlaczego Tango ? – Porque Tango ?

Tango argentyńskie, w formie towarzyskiej, nie jest trudne do nauczenia. Nie istnieje problem wpajania w kogoś tanga, ono jest w każdym z nas. Jest to raczej sprawa pozwolenia tangu, by ujawniło się samo. Nawet niedoświadczeni tancerze łatwo znajdą przyjemność w tańczeniu tanga już po dwóch lub trzech lekcjach. Dla młodych jest to ekscytujący i zmysłowy taniec kontaktowy. Dla ludzi kochających życie to po prostu świetna zabawa. Dla ludzi starszych taniec ten jest równie przyjemny, przy czym nie wymaga większego wkładu energii niż pójście na spacer. Nie było jeszcze tańca równie atrakcyjnego dla wszystkich jak tango.

Nie ma chłodnego tanga

Marcin Poprawski

….Najwyższy czas, żeby zapytać Pana o tango, z którego znajomości Pan słynie. Czy mógłby Pan zarysować ideowe podłoże tanga, jego “filozofię”?
Tango jest naprawdę wieloaspektowe. Styl tanga zmienił się bardzo w ciągu stu lat, od najwcześniejszych melodii do Piazzoli zaszła bardzo głęboka zmiana. Tak jest z muzyką. A przecież tango to także taniec i poezja. Teksty, które za granicą są nieistotne, dla tożsamości Argentyńczyków pozostają bardzo ważne. To jakieś dziesięć do piętnastu tysięcy utworów poetyckich, z których frazy weszły do języka potocznego współczesnych Argentyńczyków. Jest pewne tango, które mówi: “Gdy tańczę z tobą myślę o śmierci”; komunikuje przykre, mizerne rzeczy, co jest częste w poezji tanga.
Tango jest bardzo związane z twoim życiem, z twoim ciałem, twoją egzystencją. Mało która muzyka jest taka. Odnosi się zawsze do spotkania ludzi w tańcu. Na takim tle rozgrywa się jakaś historia, taniec staje się bardzo poważny, uczestniczą w nim introwertyczni, samotni ludzie. Dlatego też podczas tego tańca się nie rozmawia. Jest jak medytacja, refleksja, jak myśl, którą tańczysz. I to dzieje się przy całej przyjemności, jaką czerpiesz z wiązania ze sobą skomplikowanych kroków, całej przyjemności ciała. Ze względu na trudność kroków, kobieta i mężczyzna muszą być bardzo przytuleni, to był pierwszy popularny taniec, który takiej postawy wręcz wymaga. A przy tym tango nie ma nic wspólnego z erotycznością, nawet jeśli czujesz ciało kobiety, nie myślisz o innych rzeczach, tańczysz. Byłoby w złym smaku próbować uwieść w czasie tańca. To jest jak potyczka, pojedynek ciała kobiety i mężczyzny. Ceremonialna utarczka, która kończy się po tych trzech minutach tańca. Oczywiście taniec ten może być w pewnej skrajnej postaci ściśle cielesny i w pewien sposób, poprzez samą naturę uścisku, erotyczny. To trwa jednak zaledwie chwilę, potem się kończy i możesz jeszcze zatańczyć dwa czy trzy kawałki z tą osobą, a później tańczysz z inną. Bo dla tanga typowa jest wymiana par, zawsze zrytualizowana. Jeśli idziesz potańczyć, nie spędzasz całego wieczoru z jedną osobą. To wszystko jest inne niż europejskie tango, które staje się turniejem, zawodami, sportem, ćwiczeniem, wszystko to… Nie, naprawdę nie potrafię o tym mówić. Tu są chyba tylko jakieś momenty tanga.
Oczywiście, przede wszystkim jestem zainteresowany muzyką tanga. A ona opiera się na różnych, subtelnych elementach. Tango jest estetyką ciszy, cisza jest tangiem, tango nie jest takie jak samba, czy inne popularne style muzyczne, które oparte są na uporczywym, powtarzanym rytmie. Muzyka tanga zawiera wiele kontrastów: trwanie dźwięku zerwane przez ciszę, frazy legato przeciwstawione frazom rytmicznym, itd. Gdy tańczysz, tango nie jest konkretną choreografią, są jakieś podstawowe kroki, ale później, na ich podstawie robisz, co tylko zechcesz. Robisz to całkiem poważnie, myślisz, planujesz jak w grze w szachy, i słyszysz, teraz mogę to, a później tamto… Stoisz gotowy, zatrzymujesz się i temu potrzebna jest cisza, muzyka zaznacza tę ciszę. Wtedy myślę: dokąd pójdę teraz, co zrobię… Ktoś powie: “Ach, muzyka daje tylko rytm, uderzenie!”
Nieprawda! W tradycji tak nie było. Tancerze w Buenos Aires w latach czterdziestych, pięćdziesiątych tańczyli bardzo do muzyki, czasami bandoneon grał różne figury, a tancerz działał w dialogu z nim. To nie jest tylko taniec sam w sobie. Tańczysz do muzyki, ona jest garścią myśli, do których możesz tańczyć. Nie ufam chłodnym, zimnym muzykom tanga, choćby byli wielkimi wirtuozami. Dla mnie granie tanga jest prawdziwe wtedy, gdy grasz całym swoim ciałem. Wszystkie subtelności wymagają dużej siły, naprawdę jesteś mokry po zagraniu utworu. Może być chłodny jazz, ale nie ma chłodnego tanga,

Czy dostrzega Pan w tangu jakieś związki, nawiązania do Freuda?

Z Freudem… Opowiem ci pewną historię. Znam psychoanalityków, szalejących na punkcie tanga, przede wszystkim z powodu jego cielesnego kontekstu. Tango jest dla nich symbolem dosyć zawiłych problemów, trudnych kwestii, które analizują… Mój zespół, który miałem w Montrealu, grał kiedyś na międzynarodowym kongresie psychoanalityków. Ogromna impreza, występowaliśmy podczas pożegnalnej kolacji, zaangażowani byli również profesjonalni tancerze. To miał być spektakl, pokaz tańca, a psychoanalitycy mieli się przyglądać… Gdy tylko zabrzmiały pierwsze uderzenia: czum-czum-czum-czum, wszyscy ojczulkowie amerykańskiej psychoanalizy wskoczyli na podest i zaczęli tańczyć, na ich specyficzny sposób, ponieważ nikt z nich nie miał zielonego pojęcia, jak tańczyć tango. To był pogrom, całkowity kataklizm, nie mogliśmy w ogóle kontynuować występu, … Dla nich tango jest bardzo tajemniczą rzeczą, traktującą wyłącznie o ciele. Psychoanalitycy mogą mieć wyraźne problemy z ich ciałem [śmiech], stąd sądzą, że tango jest miejscem ontologicznym, gdzie ciało funkcjonuje w sposób “normalny”.

z Ramónem Pelinskim rozmawiał Marcin Poprawski, Poznań, 29.11.1998

źródło: CZAS KULTURY nr 1/1999, rozmowa z R. Pelinskim pt. “I wtedy postanowiłem pojechać do Eskimosów”;

Tango wraca do Europy – ‘Tango filmowców i emancypantek’

Piotr Matwiejczuk

Jednocześnie tango stało się tematem literackim i filmowym. Do twórczości wspomnianego Ricardo Güiraldesa dodać trzeba powieści Jorge Luisa Borgesa i Manuela Puiga. Pierwszym filmem, w którym znalazło się tango była argentyńska produkcja z 1915 Noblez gaucha. Rok później legendarny Carlos Gardel wystąpił w niemym filmie Flor de durazno, a w 1917 wyprodukowano pierwszy film w całości poświęcony tangu – El tango de la Muerte. Sam Rudolph Valentino tańczył tango w stroju gaucho w filmie Los cuatro jinetes del apocalipsis. Wykonawcy tanga stali się idolami, głównie dzięki przemysłowi nagraniowemu, który w tym samym czasie przeżywał rozkwit. (więcej…)

Tango wraca do Europy – Taneczne szaleństwo

Piotr Matwiejczuk

Taneczne szaleństwo

Kiedy w 1907 dwaj argentyńscy tangueros pojawili się w Paryżu, nikt nie mógł przypuszczać, że w ciągu trzech lat tango zniewoli Europę…

Tango wraca do Europy. W Paryżu, w ciągu ostatnich kilku lat, powstały setki klubów i szkół narodowego tańca argentyńskiego, w których średnia wieku nie przekracza trzydziestki. Zainteresowanie tangiem wśród pokolenia początku XXI wieku przywykłego raczej do ekstatycznych podrygów w rytmie techno jest zaskakujące. Muzyka Astora Piazzoli to żelazny repertuar – tak dla wielkich gwiazd muzyki klasycznej, jak dla jazzmanów, czy gwiazd pop. Trudno zliczyć powstałe ostatnio filmy o tangu lub z tym tańcem w tle. Powrót tanga stwarza wyśmienitą okazję do analizy tego fenomenu. (więcej…)

Tango etykieta – zachowanie na parkiecie w tango klubie

prawdy ogólne o Tango

Poniższe wskazówki odnoszą się do tańczenia w typowym środowisku tango, zarówno w Polsce jak i na świecie zarówno do mężczyzn jak i kobiet.

Parkiet tango – zasady:
Kto kogo prosi do tanga ?

W wielu tango-klubach podczas milong zarówno mężczyźni jak i kobiety mogą zaprosić drugą osobę do tanga. Chociaż niektóre miejsca są bardziej konserwatywne; w Buenos Aires to mężczyzna jest tym który zaprasza do tanga. (więcej…)