Wiadomości

Historia tanga w pigułce

Tango wywodzi się z tradycji hiszpańskich habanery i flamenco przeszczepionych na grunt Ameryki Południowej i zmieszanych z “candombe”, którą tańczyli i śpiewali, na ulicznych paradach, afrykańscy niewolnicy. W refrenie powtarzają się słowa “cum-tan-go” i od nich wywodzi się nazwa “tango”. “Candombe” z czasem przekształciło się w “milongę”.Prymitywna forma tanga pojawiła się już pod koniec XVIII wieku, początkowo tańczonego w różnych barach i domach publicznych, jego popularność ciągle rosła, zwłaszcza dzięki pociągającej muzyce. Styl tańca, który powstał około 1900 w Montevideo i Buenos Aires, dziś nosi nazwę – tango argentyńskie. Później tango trafiło do Stanów Zjednoczonych i około 1907 do Europy, najpierw do Francji. W Paryżu, święciło prawdziwe triumfy. Francuzi tak się w nim rozkochali, że stworzyli własny styl tango paryskie, tak zwana apaszowskie. W Hollywood, najbardziej znanym odtwórcą tego tańca stał się Rudolf Valentino.

Jednak pochodzenie i wyjątkowo silne zabarwienie erotyczne tego tańca prowokowały także wiele głosów protestu. Dookoła tanga rozgorzała wielka dyskusja. W 1913 r. londyński dziennik The Times ocenił tango jako w najwyższym stopniu nieprzyzwoite. Nawet włączył się do dyskusji sam papież Piusa X, który wypowiedział się negatywnie. Cesarz niemiecki zabronił go tańczyć swoim gościom. Radość tańczenia tanga była tak ogromna, iż nie zważano na tego typu zakazy. Dzięki wizycie wielkiego tancerza Casimira Ain, w Rzymie i jego wirtuozerii, następny papież Pius XI wydał już pozytywną ocenę.

Dodaj komentarz

*