Wiadomości

Eugeniusz Bodo

Wojciech Dąbrowski

EUGENIUSZ BODO (Bodek, prawdziwe nazwisko Bohdan Eugeniusz Junod, ur. 29 grudnia 1899 roku, Genewa, zm. 7 października 1943 roku), aktor rewiowy i operetkowy, pieśniarz, tancerz i reżyser, był synem szwajcarskiego impresaria Teodora Junoda i aktorki Jadwigi Dylewskiej.Debiutował 11 stycznia 1917 roku (teatr Apollo w Poznaniu), później występował w Łodzi (teatr Colosseum) i w Lublinie. Z Warszawą związał się w 1919 roku, występując kolejno w kabaretach, rewiach i operetkach: Dolina Szwajcarska (1919), Bagatela (1920), Qui pro quo (1921-1927), Stańczyk (1922, 1924), Perskie Oko (1925-1927), Morskie Oko (1928-1933), Banda (1932), Cyganeria (1933), Hollywood (1935), Cyrulik Warszawski i Wielka rewia (1937-1938), Tip top (1939).Gościnnie występował także w Teatrze Polskim (komedia Jim i Jill C.Greya i G. Newmana, 1932) Teatrze Letnim w Warszawie oraz teatrze Lutnia w Wilnie. Był ulubieńcem publiczności kabaretów i teatrzyków rewiowych, filmowym amantem i bożyszczem przedwojennej Warszawy.

Karierę filmową rozpoczął w 1925 roku (Rywale). Zagrał ponad 30 ról w komediach muzycznych: 9.25 (1929), Niebezpieczny romans (reż. Michał Waszyński, 1930), Uroda życia, Czy Lucyna to dziewczyna, Jego ekscelencja subiekt (1933), Czarna perła (1934), Pieśniarz Warszawy (prem. 22 lutego 1934 roku) i Zabawka (1934), Jaśnie pan szofer (1935), Piętro wyżej (1937), Paweł i Gaweł (reż. Mieczysław Krawicz, 1938), Uśmiech losu i dramatach sensacyjnych (Strachy, 1938). Zdobył tytuł króla ekranu (1932).Był scenarzystą, reżyserem, współwłaścicielem wytwórni B.W.B. (Bodo – Waszyński – Brodzisz), producentem filmowym. Tuż przed wojną wyreżyserował Królową przedmieścia według wodewilu Kazimierza Krumłowskiego (1937) i dramat Za winy niepopełnione według Michała Bałuckiego (1938).

Najbardziej znane przeboje: fokstrot Ach te baby (muz. Roman Palester, sł. Jerzy Nel) z filmu Zabawka, Sex appeal i Umówiłem się z nią na dziewiątą z filmu Piętro wyżej, Zakochany złodziej (muz. Henryk Wars, sł. Emanuel Schlechter), Zimny drań (muz. Henryk Wars, sł. Jerzy Nel i Ludwik Starski) z filmu Pieśniarz Warszawy, Tyle miłości z filmu Jego ekscelencja subiekt, tango Całuję twoją dłoń, madame (muz. Ralph Erwin, 1928).W czasie wojny prowadził w Warszawie kawiarnię Cafe Bodo. Po ucieczce do Lwowa, odbył tournee z zespołem jazzowym Henryka Warsa Tea Jazz jako konferansjer i piosenkarz (marzec-czerwiec 1940 roku).

Został aresztowany przez NKWD 22 czerwca 1941 roku we Lwowie. Przebywał w więzieniach moskiewskich, najprawdopodobniej zmarł z wycieńczenia w czasie transportu lub w łagrze koło Kirowa w okolicach Archangielska.

Dodaj komentarz

*