Wiadomości

Zygmunt Białostocki

Wojciech Dąbrowski

ZYGMUNT BIAŁOSTOCKI (ur. 15 sierpnia 1897 roku, Białystok, zginął w czasie likwidacji białostockiego getta, 1942 lub 1943), pianista, dyrygent i kompozytor muzyki rozrywkowej, był kierownikiem muzycznym i dyrygentem Teatru Miejskiego w Łodzi (1925-1930), teatrów rewiowych (Perskie Oko, Morskie Oko, Nowy Momus, Nowy Ananas), dyrygował również zespołami dancingowymi.Skomponował piosenki: Choć goło lecz wesoło (sł. Aleksander Jellin), tango Jesienne marzenia, Katiusza, Nasze kawalerskie i Noc jesienna (obie sł. Zbigniew Drabik Argus, 1936), Na dnie serca, Nie wierzę ci, Nie można zmuszać do miłości (wyk. Eugeniusz Bodo), Pieśń o matce (sł. Tadeusz Żeromski Jerzy Wrzos, wyk. Stefan Witas, 1933), tango andrusowskie; Pomalutku, po cichutku (sł. Andrzej Włast), tango Rebeka, oparte na tradycyjnym motywie chasydzkim (sł. Andrzej Włast, wyk. Dora Kalinówna, kabaret Morskie Oko, rewia Yo-Yo, 1933, pierwsze nagranie Zofia Terne, 1932), Szczęście trzeba rwać jak świeże wiśnie i Zosiu (obie sł. W. Jastrzębiec), popularny za granicą fokstrot Andriusza.Skomponował operetkę Miłość i złoto (razem z Józefem Hartmanem, prem. 30 grudnia 1933 roku, Teatr 8.30, Warszawa) oraz muzykę do filmu Biała trucizna (reż. Alfred Niemirski, 1932).

Dodaj komentarz

*