Zygmunt Białostocki

Wojciech Dąbrowski

ZYGMUNT BIAŁOSTOCKI (ur. 15 sierpnia 1897 roku, Białystok, zginął w czasie likwidacji białostockiego getta, 1942 lub 1943), pianista, dyrygent i kompozytor muzyki rozrywkowej, był kierownikiem muzycznym i dyrygentem Teatru Miejskiego w Łodzi (1925-1930), teatrów rewiowych (Perskie Oko, Morskie Oko, Nowy Momus, Nowy Ananas), dyrygował również zespołami dancingowymi. (więcej…)

zespół al Tango wykonuje tango Michała z Bajora

grupa al Tango wykonuje piosenkę Michała Bajora Tango del Amore.
Kompozytor piosenki Marcin Nierubiec.

Tango dell’Amore

Dotykam Cię
Przenika ciało dreszcz.
Wymykasz się
I sama tańczyć chcesz.
Oczy pełne chmur
Spadnie z nich błękitny deszcz.
Czarnych pereł sznur
Pierwszym gestem tanga rwiesz.
Tańcz i grzesz!

Tango dell’Amore
Na perle skaza.
Tango dell’Amore
Na wargach sól.
Tango dell’Amore
Zerwana fraza:
Rozpacz lub ekstaza
Rozkosz albo ból
Dell’amore

Zatrzymam cię
Pijany anioł stróż.
Nie wymkniesz się
O serce ostrze nóż.
Oczy pełne chmur
Akordeon rzęzi już…
Czarnych pereł sznur
Obcasami ścierasz w kurz.
Tańcz i burz!

Tango dell’Amore
Na perle skaza.
Tango dell’Amore
Na wargach sól.
Tango dell’Amore
Zerwana fraza:
Rozpacz lub ekstaza
Rozkosz albo ból
Dell’Amore

Oczy pełne chmur
Spadnie z nich błękitny deszcz.
Czarnych pereł sznur
Każdym gestem tanga rwiesz.
Tańcz i grzesz!

Tango dell’Amore
Na perle skaza.
Tango dell’Amore
Na wargach sól.
Tango dell’Amore
Zerwana fraza:
Rozpacz lub ekstaza
Rozkosz albo ból
Dell’Amore

Z burdelu na salony

Jacek Melchior

Tango narodziło się w argentyńskich burdelach, w których harcowano przy namiętnych rytmach już w latach 80. XIX wieku. Na świat wypłynęło dzięki marynarzom – przez portową Marsylię, skąd był tylko krok do Paryża, kulturalnej stolicy Europy początku ubiegłego stulecia. Ówczesnym konserwatystom tango wydawało się tak bezwstydne i wyuzdane, że w 1914 r. arcybiskup Paryża straszył wielbicieli tańca ekskomuniką. Tango było też zabronione na dworze cesarza Niemiec. Londyński „Times” grzmiał, by uważać, bo ów taniec jest po prostu niebezpieczny. Ekspansji tanga nic nie mogło powstrzymać, zwłaszcza że zainteresowało się nim Hollywood. (więcej…)

Yo no sé que me han hecho tus ojos

Yo no sé que me han hecho tus ojos

Yo no se si es cariño el que siento,
yo no se si será una pasión,
sólo se que al no verte, una pena
va rondando por mi corazón…
Yo no se que me han hecho tus ojos
que al mirarme me matan de amor,
yo no se que me han hecho tus labios
que al besar mis labios, se olvida el dolor.

Tus ojos para mi
son luces de ilusión,
que alumbra la pasión
que albergo para ti.
Tus ojos son destellos
que van reflejando
ternura y amor.
Tus ojos son divinos
y me tienen preso
en su alrededor.
Tus ojos para mí
son el reflejo fiel
de un alma que al querer
querrá con frenesí.
Tus ojos para mí serán
la luz de mi camino
que con fe me guiarán
por un sendero
de esperanzas y esplendor
porque sus ojos son, mi amor!

Yo no se cuántas noches de insomnio
en tus ojos pensando pasé;
pero se que al dormirme una noche
con tus ojos pensando soñé…
Yo no se que me han hecho tus ojos
que me embrujan con su resplandor,
sólo se que yo llevo en el alma
tu imagen marcada con el fuego de amor.

Nie wiem, co mi zrobiły twoje oczy

tłumaczenie dla al Tango – Liliana Chwistek

Nie wiem czy to, co czuje to czułość
nie wiem czy to namiętność jest
wiem tylko że gdy cię nie widzę, żal
toczy moje serce
Nie wiem, co mi zrobiły twoje oczy
ale kiedy na mnie patrzą zabijają mnie z miłości
nie wiem co mi zrobiły twoje usta
ale kiedy całują me usta, zapominam o bólu

Twoje oczy dla mnie
są światłami nadziei
która rozjaśnia moja namiętność
która skrywam dla ciebie
Twoje oczy są jak iskry
które odzwierciedlają
czułość i miłość
Twoje oczy są boskie
i uwięziły mnie
wokół siebie
Twoje oczy są dla mnie
są wiernym odbiciem
duszy która kiedy kocha
pokocha zawzięcie
Twoje oczy dla mnie będą
światłem
które mnie poprowadzi
drogą,
nadziei i splendoru
bo twe oczy są moja miłością!

Nie wiem ile nocy bezsennych
spędziłem myśląc o twoich oczach
ale wiem ze kiedy pewnej nocy zasypiałem
o twoich oczach śniłem
Nie wiem, co mi zrobiły twoje oczy
że mnie zaczarowały swoim blaskiem,
wiem tylko, że noszę w mej duszy
twoją twarz wyrysowaną ogniem miłości

Władysław Daniłowski Dan – Chór Dana

Wojciech Dąbrowski:

CHÓR DANA Kwintet, a później kwartet wokalny założony przez → Władysława Daniłowskiego (pseudonim Dan, akompaniator i aranżer), był popularnym w latach trzydziestych, pierwszym polskim zespołem rewelersów, porównywanym do amerykańskiego Mills Brothers.Zespół w składzie: Wincenty Nowakowski (I tenor), Aleksander Kruszewski i Zachariasz Papiernik (II tenorzy), Tadeusz Bogdanowicz (bas), Mieczysław Fogg (baryton), debiutował w teatrzyku Qui pro quo (18 maja 1929 roku, rewia Gabinet figur wo(j)skowych) jako Coro Argentino V. Dano (tango Plegaria i Sempre Cerida), na mocy warunkowego trzydniowego kontraktu, ale natychmiast zdobył tak wielką popularność i uznanie publiczności, że umowę przedłużano przez dziesięć lat aż do wybuchu wojny. (więcej…)

Včelka Mája

Včelka Mája

Karel Svoboda / Zdeněk Rytíř

Učení páni zkušení
Já rád bych k vám teď podotknul
Nikdo z vás nemá tušení
že v dálce stojí malý úl

Z něj každé ráno vyletává včelka Mája
Naše kamarádka včelka Mája
Máme jí co závidět
Výšku z které vidí svět

A o tom vypráví nám potom včelka Mája
Malá uličnice včelka Mája
Mávne křídly Včelka Mája
Mája, Mája
Mája, Mája
Mája zas míří mezi nás ..

Tomo y obligo

Tomo y obligo tango

Musica: Carlos Gardel Letra: Manuel Romero

Tomo y obligo, mándese un trago,
que hoy necesito el recuerdo matar;
sin un amigo, lejos del pago,
quiero en su pecho mi pena volcar.
Beba conmigo, y si se empańa
de vez en cuando mi voz al cantar,
no es que la llore porque me engańa,
yo sé que un hombre no debe llorar.

Si los pastos conversaran, esta pampa le diría
con qué fiebre la quería, de qué modo la adoré.
Cuántas veces de rodilla, tembloroso, yo me he hincado
bajo el árbol deshojado donde un día la besé.
Y hoy al verla envilecida y a otros brazos entregada,
fue para mí una puńalada y de celos me cegué,
y le juro, todavía no consigo convencerme
como pude contenerme y ahí nomás no la maté.

Tomo y obligo, mándese un trago;
de las mujeres mejor no hay que hablar,
todas, amigo, dan muy mal Pago
y hoy mi experiencia lo puede afirmar.
Siga un consejo, no se enamore
y si una vuelta le toca hocicar,
fuerza, canejo, sufra y no llore
que un hombre macho no debe llorar.

y le juro, todavía no consigo convencerme
como pude contenerme y ahí nomás no la maté. 

Tomo i obligo – Piję i zmuszam – tango

muzyka: Carlos Gardel słowa: Manuel Romero
tłumaczenie dla alTango Anna Wojtych

Piję i zmuszam: dolej sobie jeszcze,
bo dziś muszę zabić wspomnienie;
chcę na twojej piersi ukoić mój ból,
bo jestem sam, a do wypłaty daleko.
Wypij ze mną, a jeśli mój głos
od czasu do czasu się załamie,
to wcale nie z żalu, że ona mnie zdradza.
Wiem, że mężczyzna nie powinien płakać.

Gdyby step potrafił mówić, każde źdźbło powiedziałoby ci,
jak nieprzytomnie ją kochałem, jak bardzo ją uwielbiałem,
ile razy, drżący, padałem na kolana
pod bezlistnym drzewem, pod którym kiedyś ją pocałowałem.
Dlatego gdy dziś zobaczyłem ją w ramionach innego,
poczułem się, jakby mnie uderzono, i zaślepiła mnie zazdrość;
i daję słowo, do tej pory nie potrafię zrozumieć,
jak zdołałem się powstrzymać i nie zabiłem jej na miejscu?

Piję i stawiam, jeszcze jedną kolejkę;
o kobietach lepiej nie mówić.
Wszystkie, przyjacielu, złym się odpłacają,
moje doświadczenie dziś to potwierdza.
Posłuchaj mojej rady: nie zakochuj się,
a jeśli znów ci się to przydarzy,
weź się garść, do diabła, cierp, ale nie płacz,
bo prawdziwy mężczyzna nie powinien płakać.

i daję słowo, do tej pory nie potrafię zrozumieć,
jak zdołałem się powstrzymać i nie zabiłem jej na miejscu?

Tomasz Pawłowski – pianista

Tomasz Pawłowski - fortepian

Pianista Tomasz Pawłowski w 2007 roku ukończył z wyróżnieniem Akademię Muzyczną im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie profesor Alicji Palety-Bugaj.
Jest uczestnikiem licznych kursów mistrzowskich oraz członkiem Lutosławski Youth Orchestra. Koncertował w najlepszych salach koncertowych zarówno w kraju, jak i za granicą (m. in. w Niemczech, w Japonii i na Łotwie) w repertuarze klasycznym (od baroku do impresjonizmu) jako solista, kameralista i akompaniator. Współpracuje z Filharmonią Narodową. Z zespołem al Tango gra od 2007 roku.

Więcej informacji o Tomaszu Pawłowskim można znaleźć na jego oficjalnej stronie.

To ostatnia niedziela

Teraz nie pora szukać wymówek,
Fakt, że skończyło się.
Dziś przyszedł drugi, bogatszy
l lepszy ode mnie,
l wraz z tobą skradł szczęście me!
Jedną mam prośbę, może ostatnią, , .
Pierwszą od wielu lat:
Daj mi tę jedną niedzielę, ostatnią niedzielę,
A potem niech wali się świat!

To ostatnia niedziela,
Dzisiaj się rozstaniemy,
Dzisiaj się rozejdziemy
Na wieczny czas.
To ostatnia niedziela,
Więc nie żałuj jej dla mnie,
Spojrzyj czule dziś na mnie
Ostatni raz.
Będziesz jeszcze dość tych niedziel miała,
A co ze mną będzie, któż to wie?
To ostatnia niedziela,
Moje sny wymarzone,
Szczęście tak upragnione
Skończyło się!

Pytasz co zrobię i dokąd pójdę.
Dokąd mam iść? Ja wiem!
Dziś dla mnie jedno jest wyjście,
Ja nie znam innego,
Tym wyjściem jest… no, mniejsza z tem.
Jedno jest ważne, masz być szczęśliwa,
O mnie już nie troszcz się.
Lecz zanim wszystko się skończy,
Nim los nas rozłączy ,
Tę jedną niedzielę daj mnie.

To ostatnia …

Tęsknota

Tęsknota
Tłumaczyła Anna Wojtych

Chcę upić * moje serce,
żeby zgasić tę szaloną miłość,
która jest raczej cierpieniem, niż miłością…
Przychodzę tu,
żeby zatrzeć dawne pocałunki
pocałunkami innych ust…
Jej miłość zwiędła szybko jak kwiat,
lecz dlaczego właśnie mnie
dotyka zawsze ten okrutny cios?
Wznoszę toast za nas oboje
chcąc zapomnieć mój upór **,
a tym bardziej go sobie przypominam.

Tęsknota
za jej szalonym śmiechem,
za jej gorącym oddechem
tuż obok moich ust.
Żal,
że jestem opuszczony
i ta myśl, że inny wkrótce
będzie u jej boku mówił o miłości…
Bracie!
Nie chcę się poniżać,
ani o nic jej prosić, ani płakać przed nią,
ani mówić jej, że nie mogę dalej żyć…
Smutny i samotny, będę patrzeć,
jak opadają zwiędłe róże mojej młodości.

Łkaj, bandoneonie, swoje szare tango;
ciebie także może kiedyś zranić
jakaś romantyczna miłość…
Płacz, moja duszo błazna,
samotna i smutna w tę noc,
noc czarną, bezgwiezdną…
Jeśli butelka przynosi pociechę,
to jestem tu, ogarnięty bezsennością,
żeby zdusić wreszcie to wszystko…
Chcę upić * moje serce,
aby potem móc wznieść toast:
„Za nieszczęścia miłości…" 

Nostalgias
E.Cadicamo

Quiero emborrachar mi corazón
para apagar un loco amor
que más que amor es un sufrir…
Y aquí vengo para eso,
a borrar antiguos besos
en los besos de otras bocas…
Si su amor fue "flor de un día"
?por qué causa es siempre mía
esa cruel preocupación?
Quiero por los dos mi copa alzar
para olvidar mi obstinación
y más la vuelvo a recordar.

Nostalgias
de escuchar su risa loca
y sentir junto a mi boca
como un fuego su respiración.
Angustia
de sentirme abandonado
y pensar que otro a su lado
pronto… pronto le hablará de amor…
!Hermano!
Yo no quiero rebajarme,
ni pedirle, ni llorarle,
ni decirle que no puedo más vivir…
Desde mi triste soledad veré caer
las rosas muertas de mi juventud.

Gime, bandoneón, tu tango gris,
quizá a ti te hiera igual
algún amor sentimental…
Llora mi alma de fantoche
sola y triste en esta noche,
noche negra y sin estrellas…
Si las copas traen consuelo
aquí estoy con mi desvelo
para ahogarlos de una vez…
Quiero emborrachar mi corazón
para después poder brindar
"por los fracasos del amor"… 

Nostalgias
tango
english translation Dario Mendriguen

I want to drown my heart with wine
to extinguish a crazy love
that more than love, is pain… And that's what I'm here for,
to erase those old kisses
with other lips' kisses.
If her love was short lived,
why is this cruel preoccupation
always living in me?
I want to drink for both of us
to forget this obsession,
but I remember her even more.

The nostalgia
for her laughter,
for feeling her fire-like breath
next to my lips… The anguish
of being abandoned
and of thinking that soon another will
whisper tender words to her… Brother,
I don't want the humiliation
of begging, crying,
of telling her I can't live without her.
From my sad solitude
I will see the falling of the lifeless roses
of my youth.

Moan, bandoneon, your sad tango
maybe you also are in pain
for a broken love… Cry my silly, lonely and
sad soul tonight,
dark, starless night.
If drinks bring relief,
here I am with my sorrow
to drown it at once.
I want to drown my heart with wine
to then make a toast
to my defeated love.

Taniec to więcej niż słowa

Henryka Wach-Malicka

Janina Niesobska

Taniec to więcej niż słowa

(…)

DZ: Wcześniej czy później musiał się więc narodzić walc. Na początku też uważano go za taniec nieprzystojny, a przecież szturmem zawojował świat.

JN: Ha, walc to już jawna manifestacja, ale zakusy na bliskość w tańcu robiono ze dwieście lat wcześniej. Taki polonez na przykład; dostojny, sztywny, a przecież przy tzw. przechodzeniu partner musi lewą ręką objąć partnerkę w talii. Jak objąć to i uścisnąć, żeby się nie potknęła… Albo mazur; tańczony w pędzie zagarniającym przestrzeń, nie mógł się obyć bez przypadkowego przytulenia się szalejącej pary; inaczej to by się korowód poprzewracał. Każdy taniec ma leciutki podtekst erotyczny; muzyka wyzwala emocje, a ruch pobudza zmysły. Z wyjątkiem turniejów tańca towarzyskiego, które zresztą oglądam z zainteresowaniem. Ich uczestnicy tańczą perfekcyjnie, ale gubią gdzieś to, co jest istotą – uczucie. (więcej…)

Tango, Sławomir Mrożek

Daniel Kuropaś

Mieszczański teatr. Ohyda! – woła Stomil w „Tangu” Mrożka. Istotnie, w świecie według Mrożka dramaty i namiętności wywodzące się jeszcze z ducha XIX wieku byłyby cokolwiek staroświeckie. Zbyt nowoczesny jest z kolei obecny świat, w którym nie ma już miejsca na prawdziwą tragedię. Możliwa jest tylko farsa. (więcej…)

Tango wraca do Europy – Taneczne szaleństwo

Piotr Matwiejczuk

Taneczne szaleństwo

Kiedy w 1907 dwaj argentyńscy tangueros pojawili się w Paryżu, nikt nie mógł przypuszczać, że w ciągu trzech lat tango zniewoli Europę…

Tango wraca do Europy. W Paryżu, w ciągu ostatnich kilku lat, powstały setki klubów i szkół narodowego tańca argentyńskiego, w których średnia wieku nie przekracza trzydziestki. Zainteresowanie tangiem wśród pokolenia początku XXI wieku przywykłego raczej do ekstatycznych podrygów w rytmie techno jest zaskakujące. Muzyka Astora Piazzoli to żelazny repertuar – tak dla wielkich gwiazd muzyki klasycznej, jak dla jazzmanów, czy gwiazd pop. Trudno zliczyć powstałe ostatnio filmy o tangu lub z tym tańcem w tle. Powrót tanga stwarza wyśmienitą okazję do analizy tego fenomenu. (więcej…)

Tango wraca do Europy – „Z ulicy na salony”

Piotr Matwiejczuk

Pierwszy raz nagrano tango w roku 1902, a dziewięć lat później wytwórnia Columbia wydała na płytach kilka tang w wykonaniu orquesta típica criolla Vincente’a Greco. Tym samym miejski folklor portenos o wielce podejrzanej reputacji, wkracza do mediów i świadomości masowego odbiorcy. Tanga stają się piosenkami popularnymi. Teksty dodawane były praktycznie od samego początku istnienia gatunku, lecz najwcześniejsze z nich były tak nieprzyzwoite, że nie mogły być wykorzystane w nagraniach ani występach publicznych. Jako pierwszy zastąpił niewyszukaną dosłowność subtelnością i głębią Pascual Contursi. (więcej…)

Tango wraca do Europy – „Smutna myśl, którą można zatańczyć”

Piotr Matwiejczuk

Tango to mieszanka rożnych tradycji, które spotkały się ze sobą w szczególnym czasie i miejscu. Jako taniec w objęciach narodziło się między 1860 a 1890 rokiem w miastach portowych – Buenos Aires i Montevideo. Jest przykładem folkloru miejskiego, choć jego korzenie sięgają znacznie głębiej. W drugiej połowie XIX wieku do obu miast napływają imigranci z Europy i z głębi Argentyny. W roku 1880 Buenos Aires zostaje stolicą i szybko urasta do rangi metropolii. Przybywają do niej nativ Americans szukający pracy. Compadres to gauchos (południowoamerykańscy kowboje), którzy osiedli w mieście zachowując przy tym odrębną kulturę; compadritos to młodzi mężczyźni z przedmieść (suburbios lub arrabales) Buenos Aires; portenos to mieszkańcy miejskich portów. Stworzyli oni niepowtarzalną kulturę przedmieść wielkiego miasta – ulepioną z frustracji i biedy z domieszką tradycji argentyńskiej pampy. Domy publiczne, ulice, portowe bary i szemrane spelunki – oto miejsce narodzin tanga. Nic dziwnego, że wśród zamożnych klas Buenos Aires miało złą sławę. Prawdopodobnie wywodzi się po części z tango andaluz, pieśni i tańca hiszpańskiego, przywiezionego do Ameryki przez teatry wędrowne, po części z afrykańskiego candomblé wykorzystywanego w kultach religijnych, a także z afro-kubańskiej habanery. Według badaczy melodyka wykazuje wpływy typowo włoskie. Można też dostrzec pokrewieństwo polki i mazurka. Jednak bezpośrednio tango wyrasta z milonga – najpierw wiejskiej pieśni, następnie miejskiego śpiewanego tańca, którego figury, a przede wszystkim bliskość tancerzy, wzbudzały wielkie oburzenie. (więcej…)

Tango wraca do Europy – ‚Tango filmowców i emancypantek’

Piotr Matwiejczuk

Jednocześnie tango stało się tematem literackim i filmowym. Do twórczości wspomnianego Ricardo Güiraldesa dodać trzeba powieści Jorge Luisa Borgesa i Manuela Puiga. Pierwszym filmem, w którym znalazło się tango była argentyńska produkcja z 1915 Noblez gaucha. Rok później legendarny Carlos Gardel wystąpił w niemym filmie Flor de durazno, a w 1917 wyprodukowano pierwszy film w całości poświęcony tangu – El tango de la Muerte. Sam Rudolph Valentino tańczył tango w stroju gaucho w filmie Los cuatro jinetes del apocalipsis. Wykonawcy tanga stali się idolami, głównie dzięki przemysłowi nagraniowemu, który w tym samym czasie przeżywał rozkwit. (więcej…)

Tango w filmie – scena tanga

Jacek Melchior

Na blisko 150 filmów z tangiem w tytule jedynie niewielka część dotyczy tańca. Skandalizujące „Ostatnie tango w Paryżu” czy komedia romantyczna „Troje do tanga” opowiadają dzieje zawirowań miłosnych, których metaforą stało się tango. W nagrodzonym Oscarem krótkometrażowym „Tangu” Zbigniewa Rybczyńskiego motyw tanga służy pokazaniu przemijania. Ale nakręcono też kilka świetnych filmów, w których tango stało się tematem samym w sobie. Najsłynniejszym jest paradokumentalny „Tango Bar”, w którym „La Cumparsitę” tańczy osiem par, a na parkiecie pojawiają się m.in. Charlie Chaplin i Fred Astaire. Wysmakowane „Tango” nakręcił Carlos Saura. Niepokojący romans „Lekcje tanga” wyreżyserowała Sally Potter, autorka głośnego „Orlanda”. Motywem przewodnim „Frantica” Polańskiego jest elektryzujące tango śpiewane przez „jamajską panterę” – Grace Jones. Ten przebój jest dziełem Astora Piazzolli (1921-1992) – kompozytora, który podniósł tango do rangi wielkiej muzyki, z równym powodzeniem granej w kawiarniach, jak i w wielkich salach koncertowych przez orkiestry symfoniczne czy solistów tej miary, co wiolonczelista Mścisław Rostropowicz lub skrzypek Gidon Kremer. Często towarzyszą im wirtuozi gry na bandoneonie – instrumencie, przypominającym akordeon. Bez jego tęsknej barwy trudno sobie wyobrazić prawdziwe tango.

Tygodnik „Wprost”, Nr 1047 (22 grudnia 2002).

Tango Seduccion – Taneczne show z Buenos Aires

Gustavo Russo

Rozpalone spojrzenia, splecione ciała, erotyczne namiętne gesty…
Uwodzenie, miłość, seks, zdrada, zazdrość, pasja, śmierć…
Wszystkie kolory ludzkich namiętności zaklęte w tańcu i muzyce!

Widzowie, podczas muzycznego spaceru, który prezentuje Tango Seduccion, mogą zobaczyć i poczuć gwałtowny, niepohamowany płomień tanga, przy akompaniamencie motywów muzycznych. Wszystko to tworzy wyśniony obraz mocnej, ostrej niczym nóż rzeczywistości. (więcej…)

Tango nie jest argentyńskie!

Fernando Iglesias

Artykuł z El Farolito lipiec 2004

Autor Fernando Iglesias – pisarz i dziennikarz włosko-argentyńskiego pochodzenia, bada polityczne i kulturalne aspekty globalizacji. Opublikował liczne eseje i artykuły na ten temat. Kieruje oddziałem Fundacji Obywateli Świata na Amerykę Południową. Niniejszy artykuł stanowi fragment nieopublikowanej jeszcze książki, złożonej z e-maili z podróży i zatytułowanej „El mundo es misterioso ” („Świat jest zagadką”). (więcej…)

Tango Milonga

Tango Milonga

 

(1929)

tango z rewii "Warszawa w kwiatach" teatru "Morskie Oko"

Kiedy gitary zadźwięczą
l harmonii śpiew słodko brzmi,
Snuje się nicią pajęczą
Echo wspomnień mych z dawnych dni.
Płynie melodia do ranka
Serca całując ustami kochanka
l cichną myśli, co dręczą,
Gaśnie w piersi mej płomień krwi.

Tango milonga, tango mych marzeń i snów,
Niechaj me serce ukołysze.
Tango milonga, jak dawniej, grajcie mi znów,
Zabijcie tę dręczącą ciszę.
Żegnajcie, dawne wspomnienia,
Żegnajcie, burze i serc uniesienia,
Czas wszystko odmienia.
Kochanku mój, żegnam cię, bywaj zdrów.
(Dla faceta-Kochanko ma, żegnam cię, wspomnij mnie)
Tango milonga, tango mych marzeń i snów,
Niechaj ostatni raz usłyszę.

Tylko w piosence i winie,
Prawda życia jest, życia blask…
Szalona noc w Argentynie
Z wolna bierze mnie do swych łask
Czasem coś w sercu zapłacze,
Ozwą się dawne obłędne rozpacze,
Lecz wszystko zgaśnie i minie
Nim z melodią tą wstanie brzask.

Tango milonga … 

Oh, Donna Clara – tango

text Kennedy; Beda

In einer dämmrigen Diele tanzt die Spanierin jede Nacht.
In ihrem edlen Profile ist die Saharet neu erwacht.
Und ein Genießer aus Posen, er schickt täglich 'nen Strauß roter Rosen,
denn er hat wilde Gefühle, und er flüstert heiß, wenn sie lacht:

Hm, Donna, Donna, Donna, Donna, Donna Clara,
Donna Clara! Oh, Donna Clara,
ich hab dich tanzen gesehn, und deine Schönheit hat mich tollgemacht.
Ich hab im Traume dich dann im Ganzen gesehn,
das hat das Maß der Liebe voll gemacht.
Bei jedem Schritte und Tritte biegt sich dein Körper genau in der Mitte,
und herrlich, gefährlich sind deine Füße, du Süße, zu sehn.
Oh, Donna Clara, ich hab dich tanzen gesehn,
oh, Donna Clara, du bist wunderschön!

Er zählt schon fünfzig der Lenze, doch er ist von ihr ganz behext,
und bis zur äußersten Grenze seine Leidenschaft heute wächst.
Er ist ein Kaufmann, ein schlichter, jedoch die Liebe, sie macht ihn zum Dichter,
und zur Musik ihrer Tänze schreibt er glückberauscht einen Text:

Hm, Donna, Donna….

Doch der Genießer aus Posen ist ins Heimatland bald entflohn,
denn viel zu viel kosten Rosen, die man täglich schenkt ohne Lohn.
Doch in der trauten Familie, nach Gansbraten mit viel viel Petersilie,
fällt ihm das Herz in die Hosen, denn auf einmal singt's Grammophon: