Wiadomości

Caminito

Caminito – Tango

Música: Juan de Dios Filiberto
Letra: Gabino Coria Peñaloza

Caminito que el tiempo ha borrado,
que juntos un día nos viste pasar,
he venido por última vez,
he venido a contarte mi mal.

Caminito que entonces estabas
bordado de trébol y juncos en flor,
una sombra ya pronto serás,
una sombra lo mismo que yo.

Desde que se fue
triste vivo yo,
caminito amigo,
yo también me voy.

Desde que se fue
nunca más volvió.
Seguiré sus pasos…
Caminito, adiós.

Caminito que todas las tardes
feliz recorría cantando mi amor,
no le digas, si vuelve a pasar,
que mi llanto tu suelo regó

Caminito cubierto de cardos,
la mano del tiempo tu huella borró…
Yo a tu lado quisiera caer
y que el tiempo nos mate a los dos. 

Caminito – tango

(Dróżka)
tłumaczenie dla al Tango – Anna Wojtych

Dróżko zatarta przez czas,
która niegdyś widziałaś nas idących razem,
przyszedłem ostatni raz,
przyszedłem wyznać ci mój ból.

Dróżko, kiedyś biegłaś tędy
zasypana koniczyną i kwiatami;
wkrótce będziesz tylko cieniem,
cieniem, tak jak ja.

Od kiedy odeszła,
żyję w smutku;
dróżko, przyjaciółko,
ja też odchodzę.

Od kiedy odeszła,
nigdy nie wróciła;
teraz idę za nią.
Dróżko, żegnaj.

Dróżko, którą co wieczór
szczęśliwy szedłem śpiewając o mojej miłości,
nie mów jej, jeśli tu wróci,
że skropiły cię moje łzy.

Dróżko zarosła łopianem,
czas zatarł wszelki twój ślad.
Chciałbym położyć się u twego boku
i czekać, aż czas uśmierci nas oboje.

Caminito – little road

translated by FRSASSON@aol.com

Little road that time has erased,
That one day saw us pass by together,
I have come for the last time,
I have come to tell you my woes.

Little road, you were then,
embroidered in clover and flowering reeds,
a shadow you will soon be,
a shadow the same as myself.

Since she left
I live in sadness,
little road my friend,
I'm leaving also.

Since she left
she never returned,
I'll follow her steps,
little road, goodbye.

Little road which every afternoon
I happily travelled singing of my love
don't tell her if she passes through again
that my tears watered your tracks.

Little road covered with thistle,
the hand of time erased your tracks.
I would like to fall beside you
and let time kill us both.

Gabino Coria Peñaloza referred in his verses to a little road in the riojano village of Olta. He won a prize in an open competiton in the municipality of Buenos Aires in 1926. It was Ignacio Corsini who, from the theater, converted it into a great success. This interpreter recorded it on June 15, 1927.

Dodaj komentarz

*