Wiadomości

Milonga del novecientos

Milonga del novecientos – milonga

Music (sheet music): Sebastián Piana
Lyric: Homero Manzi

Me gusta lo desparejo
y no voy por la "vedera".
Uso funghi a lo "Massera",
calzo bota militar.
La quise porque la quise
y por eso ando penando,
se me fue ya ni sé cuándo,
ni se cuándo volverá.

Me la nombran las guitarras
cuando dicen su canción.
Las callecitas del barrio
y el filo de mi facón.
Me la nombran las estrellas
y el viento del arrabal.
No sé pa' qué me la nombran
si no la puedo olvidar.
Soy desconfiao en amores,
y soy confiao en el juego.
Donde me invitan me quedo
y donde sobro también.
Soy del partido de todos
y con todos me la entiendo,
pero váyanlo sabiendo
¡soy hombre de Leandro Alem!

No me gusta el empedrao
ni me doy con lo moderno.
Descanso cuando ando enfermo
y después que me he sanao.
La quiero porque la quiero
y por eso la perdono.
No hay nada peor que un encono
para vivir amargao. 

Milonga del novecientos – milonga
Milonga z dziewięćsetnego (roku)
Música: Sebastián Piana
Letra: Homero Manzi

Tłumaczenie dla alTango! – Liliana Chwistek

Lubię to, co bez pary
I nie idę chodnikiem
Nosze kapelusz w stylu Massera

noszę buty wojskowe
Kochałem, bo chciałem ja kochać
i dlatego chodzę taki obolały
odeszła, nawet nie wiem kiedy
i nie wiem nawet kiedy wróci

Mówią o niej gitary
kiedy śpiewają jej pieśń
Uliczki dzielnicy
I ostrze mojego noża
Wspominaj ją gwiazdy
i wiatr z przedmieścia
Nie wiem, po co o niej mówią
skoro nie mogę jej zapomnieć
Nieufny jestem w miłości
ale ufam grze
Gdzie mnie zaproszą zostaje
a gdzie mnie nie chcą tez
Należę do wszystkich
i z wszystkimi się dogadam
ale wiedzcie że
jestem człowiekiem Leandra Alema*

Nie lubię medali
ani tego co nowoczesne
Odpoczywam, kiedy chodzę chory
I nawet później, kiedy jestem zdrowy
Kocham, bo ją kocham
i dlatego jej wybaczam
Nie ma nic gorszego niż uraza
I zgorzkniałe życie

*polityk argentyński

Dodaj komentarz

*